Over mij
Vincent Ruis is oprichter van Scaleuptools en actief startup- en scale-up bankier. Hij begeleidde tientallen Nederlandse groeibedrijven bij hun financiering en fundraising. Met Scaleuptools.nl brengt hij die kennis direct naar founders: via professionele templates die je anders bij een dure adviseur zou moeten kopen.
Bij vrijwel elke startup is personeel 60 tot 75% van de totale kosten. En het is ook de post waar de grootste rekenfout zit: begroten op bruto salaris.
Wat een medewerker jou kost is niet het bruto salaris. Daar komen werkgeverslasten bovenop: sociale premies, pensioenbijdrage, vakantiegeld. Reken als vuistregel met een opslag van 25 tot 30% op het bruto jaarsalaris. Een developer van 5.500 euro bruto per maand kost je dus geen 66.000 euro per jaar maar ruwweg 85.000 euro, en dan heb je laptop, software, werkplek en reiskosten nog niet meegeteld.
Concreet voorbeeld. Een team van 6 mensen met een gemiddeld bruto salaris van 4.800 euro per maand lijkt op papier 345.600 euro per jaar te kosten. Met werkgeverslasten is het ruim 440.000 euro. Dat gat van bijna een ton is precies het verschil tussen een begroting die klopt en een runway die 3 maanden korter blijkt dan gedacht.
Neem in je personeelsbegroting per hire de startmaand op, niet alleen het aantal FTE per jaar. Iemand die in september start, kost dit jaar 4 maanden, niet 12.
Dit is waar ik de meeste begrotingen zie sneuvelen in gesprekken met investeerders. Een begroting waarin in Q1 acht mensen tegelijk starten, roept direct vragen op. Kun je die mensen überhaupt zo snel vinden en inwerken? En waarom heb je ze alle acht nodig voordat er iets bewezen is?
De sterkere opbouw: koppel elke hire aan een milestone of een signaal. De tweede sales-hire komt pas als de eerste zijn target haalt. Het supportteam groeit mee met het aantal klanten, niet met de kalender. Zo laat je zien dat je kosten stuurt op bewijs in plaats van op hoop, en dat is precies het gedrag waar investeerders hun geld aan toevertrouwen.
De tweede categorie is overzichtelijker, maar ook hier zitten voorspelbare gaten. Denk aan: huisvesting en werkplekken, software en hosting (die meegroeit met team en klanten), marketing, administratie en accountant, verzekeringen, juridische kosten en een post onvoorzien.
Twee aandachtspunten. Ten eerste marketing: onderbouw dit budget met je acquisitiemodel in plaats van een rond bedrag. "10.000 euro per maand" zegt niets; "een CAC van 800 euro en een doel van 12 nieuwe klanten per maand, dus 9.600 euro" laat zien dat je je funnel kent. Ten tweede de post onvoorzien: neem 5 tot 10% van je totale kosten op. Niet als gemakzucht, maar omdat elke investeerder weet dat er dingen tegenzitten. Een begroting zonder buffer is een begroting die bij de eerste tegenvaller al niet meer klopt.
Je omzetprognose in de begroting moet aansluiten op je financiële model en je deck, maar de valkuil is bekend: de hockeystick. Omzet die verdrievoudigt terwijl het team en het marketingbudget gelijk blijven, is de snelste manier om je geloofwaardigheid te verliezen. Elke euro omzetgroei heeft een kostenkant: meer sales-capaciteit, meer marketinguitgaven, meer support.
Mijn advies uit de praktijk: maak je basisbegroting op het scenario dat je met 70% zekerheid haalt, en laat de ambitieuze variant zien als apart groeiscenario. Investeerders rekenen toch wel af op wat je waarmaakt, en een founder die zijn eigen conservatieve begroting verslaat, staat er bij de volgende ronde vele malen sterker voor dan een founder die zijn ambitieuze begroting mist.




